دو چوب‌دستی

مستقیم

بر آستانه ایستاده‌اید: جهان گشوده است و باید تصمیم بگیرید به کجا بروید و برنامه بریزید.

آسایش شما را محکم‌تر از رؤیا نگه داشته است. بی‌برنامه، چشم‌انداز روی نقشه می‌ماند.